Veronika Fabian - You, me and your stuff
In You, Me and Your Stuff reconstrueert Veronika Fabian belangrijke, persoonlijke, alledaagse voorwerpen als sieraden. Als onderdeel van een breder onderzoeksproject voor haar masterproef, dat niet alleen sieraden omvat, maar ook poëzie, muziek en korte verhalen, onderzoekt ze hoe we onze identiteit en ervaringen uitdrukken via de voorwerpen die ons het dierbaarst zijn. Sieraden, zegt ze, worden ‘een tussenpersoon tussen het zelf en de samenleving en een bemiddelaar van waarde en identiteit’. Elk stuk is een visuele interpretatie van een essentieel aspect van het leven van de eigenaar. De wodkaflessen die zijn omgevormd tot Drunk Chain staan voor verslaving en afwijkend gedrag; Voulez-Vous herinnert aan de bloei van onafhankelijkheid in de kindertijd en de overgang naar de adolescentie, en de stukjes parfumflesjes van Masquerade symboliseren het Sisyfusachtige streven naar perfectie en de maskers die we gebruiken om ons ware zelf te verbergen. Het nieuwere werk in de tentoonstelling vindt zijn oorsprong in Veronika’s tijd bij Ravary als winnaar van de Marzee Graduate Show-prijs in de zomer van 2019. De flessen wijn die rond de tafel werden gedronken, werden een ketting doordrenkt met herinneringen aan gedeelde ervaringen in het atelier. Tijdens de lockdown zette ze de serie voort en richtte ze haar aandacht op andere voorwerpen die deel uitmaken van onze gedeelde persoonlijke ontmoetingen – een kopje koffie met vrienden of een glas wijn in de avond met geliefden. Het zijn eenvoudige maar aangrijpende herinneringen aan het normale, alledaagse leven dat op dit moment zo ver weg lijkt.
In mijn project ‘You, me and your stuff’ maak ik sieraden door alledaagse voorwerpen te reconstrueren die belangrijk zijn in het leven van mensen. Om de rol van artefacten als identiteitssymbolen en als een mogelijke manier om waarde te creëren en uit te drukken te onderzoeken, werd aan 60 personen gevraagd om hun meest essentiële bezittingen te noemen, die volgens hen het beste bij hen passen. Ik heb de resultaten van de enquête samengevat in een (doorlopende) serie kettingen, waarin ik onze materiële cultuur analyseer en daarover reflecteer. Het werk visualiseert de band die we kunnen opbouwen met onze voorwerpen, waarbij sieraden worden gebruikt als tussenpersoon tussen het zelf en de samenleving en als bemiddelaar van waarde en identiteit. Voortbouwend op de spanning tussen handelswaar en uniciteit, kunst en design in de hedendaagse samenleving, onderzoekt het project de controverses van het dagelijks leven en wil het een dialoog stimuleren over de noodzaak van onze spullen.
Het Voulez Vous halssieraad staat symbool voor de ontluikende zelfstandigheid van de kindertijd en het begin van de adolescentie.
Naast de stukken breidt het project zich uit over verschillende media, met korte verhalen en verschillende muzikale singles die zijn geproduceerd in een samenwerkingsproject – waarbij wordt geëxperimenteerd met een interdisciplinaire benadering voor een uitgebreide biografie van de werken. De gedichten dienen als portretten om elk van de werken dieper te introduceren. Ze zijn geschreven door Kristof Hajos en zijn grotendeels fictief, maar zijn gebaseerd op mijn onderzoek.
Andere medewerkers zijn: Ambrus Tovishazi (muziek), Akos Mesterhazy (videomontage), Martijn van Ooststroom, Jo Bloxham, J. P. Cardeira en Marilyn Volkman als vertellers. De rollen die zij vertolken zijn: de gepensioneerde motorrijder, die zijn geliefde leren jas cadeau doet aan zijn kleindochter voor haar 18e verjaardag, waarmee hij een belangrijk symbool van zijn identiteit doorgeeft; de vrouw van middelbare leeftijd die terugblikt op haar leven; de aangeschoten kettingmaker; het meisje dat geobsedeerd is door diëten; de verteller van het verhaal van de jongen die zijn eerste zakgeld uitgeeft aan een vinylplaat van ABBA.
De huidige pandemie versnelde het proces van virtualisering, waardoor een scherper contrast ontstaat tussen de online- en de offlinewereld De sluier van dit afgesloten bestaan verdoezelt de werkelijkheid tot een niveau waarop mensen hunkeren naar traditionele, ouderwetse ontmoetingen in levenden lijve. De lichtheid van de online alledaagse dingen vervreemdt mensen en laat hen verlangen naar iets substantiëlers, met meer diepte en intimiteit. De waarde van offline contacten krijgt een nieuwe waardering, en aangezien persoonlijkheid een schaars alternatief wordt, wordt het steeds meer een luxe.
De nieuwe werken die ik heb gemaakt als voortzetting van de serie ‘You, me and your stuff’ voor de tentoonstelling in Galerie Marzee, richten zich op artefacten die een rol spelen bij het opbouwen en onderhouden van sociale relaties. Ik heb objecten getransformeerd die vaak worden geassocieerd met gedeelde momenten, zoals koffie drinken met vrienden of ’s avonds genieten van een glas wijn. Deze stukken herinneren ons aan vroeger en stellen de vraag of we de weg terug naar het oude vinden of ons aanpassen aan een nieuwe norm.
