In deze video geeft Dorothea Prühl een korte toelichting op het concept achter haar ketting „Kleine Vögel“ (Kleine Vogels) aan Marie-José van den Hout van Galerie Marzee. De ketting is voor het eerst gepresenteerd tijdens FRAME – SCHMUCK 2026 in München van 4 tot 8 maart 2026. Twee maanden voor de definitieve versie zet Dorothea Prühl het idee voor de ketting uiteen met de belangrijkste elementen ervan. De uiteindelijke ketting is hetzelfde gebleven; alleen de rangschikking en het aantal vogels wijkt af van het oorspronkelijke ontwerp: er zijn nu vier kleine vogels in plaats van vijf. Het centrale idee is de onderlinge beweging van de vogels, alsof ze door elkaar heen rennen om snel voedsel van de grond op te pikken (of van de tafel, want daar legt Dorothea het voedsel neer wanneer ze in haar atelier in Augustenberg is). Aan het einde van de video is een foto van de voltooide ketting te zien.
Op YouTube kan de ondertiteling worden aangezet en automatisch worden vertaald in onder meer Nederlands.
…een man die met een koffer vertrekt, is een man die nog kans maakt om terug te keren…
De tentoonstelling ‘The Noise of Time’ van Juliane Brandes, die van 31 januari tot en met 7 april 2026 te zien is in Galerie Marzee, is geïnspireerd op de gelijknamige roman van Julian Barnes uit 2016. Het boek van Barnes is een fictieve roman over het leven van de Russische componist Dmitri Sjostakovitsj, die leefde onder de dictatuur van Stalin en Chroesjtsjov. Het boek behandelt tal van onderwerpen, zoals kunst, politiek, totalitarisme, terreur en vrijheid.
“Art belongs to everybody and nobody. Art belongs to all time and no time. Art belongs to those who create it and those who savour it. Art no more belongs to the People and the Party than it once belonged to the aristocracy and the patron. Art is the whisper of history, heard above the noise of time.”
Het werk van Juliane Brandes is zowel sieraden als beeldhouwwerk en heeft een levendige, realistische stijl, maar altijd met een twist. De inventieve humor van de surrealistische, kleine wezens en objecten van veel van haar eerdere werk hebben nu een metamorfose ondergaan naar iets aards en meer buitenaards.
Juliane Brandes werd in 1962 in Duitsland in Hamburg geboren. Na haar opleiding tot goudsmid studeerde ze aan de Hochschule Pforzheim en geeft sinds 1991 les aan het Berufskolleg für Design, Schmuck und Gerät van de stad. Haar werk is te zien in de collecties van het Schmuckmuseum in Pforzheim, het Museum für Angewandte Kunst in Frankfurt, het Dallas Museum of Art, de collectie van Alice en Louis Koch in het Zwitserse Nationaal Museum in Zürich, de Rotasa-collectie in de VS en de Marzee-collectie.
De haas is een veel gebruikt symbool in kunst en literatuur. De haas van van Albrecht Dürer uit 1502 is waarschijnlijk de meest bekende afbeelding van een haas. Joseph Beuys gebruikte in diens performance uit 1965 zelfs een echte haas in ‘Wie man dem toten Hasen die Bilder erklärt’. In de Marzee Collectie bevinden zich een aantal sieraden die een haas voorstellen, de meest in het oog springende daarvan zijn een halssieraad van Dorothea Prühl en broches van Tabea Reulecke.
Naast een aantal sieraden uit de Marzee Collectie, hebben we onze kunstenaars gevraagd om speciaal voor deze tentoonstelling een nieuw werk te maken rond het thema. In totaal hebben kun je meer dan 90 werken zien van 42 verschillende kunstenaars.
You can see work by, among others: Lili Barglowska, Ela Bauer, Nicole Beck, Iris Bodemer, Jonathan Boyd, Juliane Brandes, Antje Bräuer, Tim Carson, David Clarke, Katrin Feulner, Kathleen Fink, Carmen Hauser, Herman Hermsen, Susie Heuberger, David Huycke, Margit Jäschke, Levan Jishkariani, Karin Johansson, Hee-ang Kim, Rudolf Kocéa, Winfried Krüger, Susanne Kunz, Otto Künzli, Felieke van der Leest, Erik Lijzenga, Stefano Marchetti, Christine Matthias, Märta Mattsson, Chequita Nahar, Ted Noten, Carla Nuis, Annelies Planteijdt, Dorothea Prühl, Ulrich Reithofer, Tabea Reulecke, Pedro Sequeira, Karin Seufert, Vera Siemund, Adi Toch, Karola Torkos, Vivi Touloumidi and Andrea Wippermann.
