Voor onze samenwerking hebben we elementen met elkaar uitgewisseld zodat de ander er iets mee kon doen. Deze elementen waren ornamenten: soms uit de architectuur, plattelandslevend, of filigraan krullen.
Het zijn kleine, soms delicate sieraden die om nabijheid vragen: ornament als verbinding.

Ik heb Julie ongeveer 15 jaar geleden via haar zoon leren kennen. De eerste keer dat ik bij haar thuis kwam, bekeek ik van dichtbij alle kleine voorwerpen die ze op randen van tafels, planken, kasten en vensterbanken had staan. Ik bewonderde de kleuren, materialen en simpele, elegante technische oplossingen en dacht: “Wauw, we houden precies van dezelfde dingen!”

IIn 2024 volgden we samen een cursus filigrain. Hier werkten we met dunne, superflexibele fijnzilver draad en leerden we hoe je hier stevige elementen en structuren mee maakt door door vormen te maken met veel verbindingspunten. De afgelopen zes maanden hebben we samen aan sieraden gewerkt. We begonnen in Zuid Frankrijk, in de werkplaats van Julie’s familiehuis. We brachten allebei materialen, gereedschap, ideeën en elementen mee, legden ze uit en begonnen te schuiven, een beetje alsof we met een puzzel begonnen.

De werken die we uiteindelijk gemaakt hebben, zijn samengesteld door het uitwisselen van halve ideeën en elementen. De een kwam met het begin van iets mee en gaf dat door aan de ander om verder mee te werken. Onze gesprekken gingen niet over representatie en betekenis of waarom we bepaalde vormen maakten, maar vooral over hoe we verschillende materialen en elementen konden combineren. Terug in Amsterdam kwamen we wekelijks bijeen in Julie’s atelier en schreven we elkaar emails. We begonnen te verwijzen naar architectonische elementen, die bij het bestuderen van hun vorm interessante manieren van verbinden, ondersteunen of openen onthulden.

Een van de werken in de tentoonstelling bij Marzee is geen sieraad, maar een publicatie. Alle teksten daarin zijn fragmenten uit de correspondentie tussen mij en Julie tijdens onze samenwerking. Ze gaan over praktische zaken, zoals wanneer we wat gaan doen, hoe het solderen verloopt en er staat een recept voor het bijkleuren of beitsen voor laag karaats goud. Veel van de tekst gaat over ornament. Ornament als een manier om de plek waar verschillen elkaar ontmoeten te benadrukken. In plaats van harde scheidingen en duidelijke afbakeningen gaat dit project over het highlighten, markeren en vieren van grensgebieden vol met interessante overgangen en manieren van samenkomen. Ornament als element met zo’n functie is in onze samenwerking het mechanisme waar ons werk uit voortkomt en naar terugverwijst.